02144041000
راه ارتبــــــاطی ما
📚 برای مطالعه بیشتر درباره اوردرنچر دندان و جدید ترین پژوهش های علمی در این زمینه، میتوانید به مقاله مروری منتشر شده در پایگاه داده PubMed مراجعه کنید. این منبع معتبر، اطلاعات دقیقی درباره میزان موفقیت، عوارض و تکنیک های مختلف ساخت اوردرنچر ارائه داده است.
با پر کردن فرم، در کوتاه ترین زمان با شما تماس گرفته خواهد شد.
اوردرنچر دندان چیست؟
اوردرنچر دندانی یک نوع دندان مصنوعی متحرک است که روی ایمپلنت های دندانی قرار می گیرد و برخلاف دندان مصنوعی معمولی که مستقیماً روی لثه سوار می شود، به کمک چند پایه تیتانیومی درون استخوان فک محکم می شود. این پایه ها مانند لنگر هایی عمل می کنند که دندان مصنوعی را در جای خود نگه می دارند و از لیز خوردن یا لق شدن آن جلوگیری می کنند.
به عبارت ساده تر، اوردرنچر ترکیبی از دو فناوری است: ایمپلنت های دندانی که ریشه های مصنوعی را در استخوان فک ایجاد می کنند و یک دست دندان مصنوعی متحرک که روی این ریشه ها سوار می شود. این روش به ویژه برای افرادی که تمام دندان های فک بالا یا پایین خود را از دست داده اند، بسیار مناسب است و می تواند کیفیت زندگی آنها را به طرز چشمگیری بهبود بخشد.
مهمترین تفاوت اوردرنچر با دندان مصنوعی معمولی در نحوه اتصال آن به فک است. در دندان مصنوعی معمولی، فقط از چسب یا مکانیسم های ساده برای نگهداشتن آن استفاده می شود، اما در اوردرنچر، اتصال مکانیکی محکمی بین ایمپلنت ها و دندان مصنوعی وجود دارد که باعث می شود فرد بتواند با خیال راحت غذا بخورد، صحبت کند و لبخند بزند.
اوردرنچر دندانی برای طیف گستردهای از بیمارانی که دندانهای خود را از دست دادهاند، یک گزینه درمانی عالی محسوب میشود. اما همه افراد شرایط یکسانی ندارند و برخی عوامل میتوانند روی موفقیت این درمان تأثیر بگذارند.
افرادی که تمام دندانهای فک بالا یا پایین خود را از دست دادهاند (بی دندانی کامل)
افرادی که از دندان مصنوعی معمولی خود راضی نیستند و از لیز خوردن و ناپایداری آن شکایت دارند
افرادی که استخوان فک کافی برای قرار دادن حداقل دو تا چهار ایمپلنت دارند
افرادی که به دلایل مختلف نمیخواهند یا نمیتوانند از دندان مصنوعی ثابت (ایمپلنت کامل ثابت) استفاده کنند
افرادی که به دنبال گزینهای با هزینه کمتر نسبت به ایمپلنت کامل ثابت هستند
طبق بررسی های سیستماتیک منتشر شده در PubMed و منابع معتبر دیگر، برخی افراد ممکن است کاندیدای مناسبی برای اوردرنچر نباشند :
افرادی که استخوان فک به شدت تحلیل رفته دارند و امکان قرار دادن ایمپلنت در آنها وجود ندارد (مگر اینکه پیوند استخوان انجام شود)
افرادی که بیماریهای سیستمیک کنترل نشده مانند دیابت نوع ۲ کنترل نشده، پوکی استخوان شدید یا نقص ایمنی دارند
افرادی که سیگار میکشند (سیگار روند جوش خوردن ایمپلنت با استخوان را مختل میکند)
افرادی که توانایی رعایت بهداشت دهان و دندان را ندارند
افرادی که تحت پرتودرمانی در ناحیه سر و گردن قرار گرفتهاند، هرچند برخی مطالعات نشان دادهاند که در شرایط خاص و با برنامهریزی دقیق، این بیماران نیز میتوانند کاندیدای مناسبی باشند
نکته مهم این است که داشتن هر یک از این شرایط به معنای رد شدن قطعی نیست. بسیاری از این موارد با درمان و کنترل بیماری، قابل رفع هستند و بیمار میتواند پس از بهبودی، کاندیدای مناسبی برای این روش شود.
فقط یک ایمپلنت در خط وسط فک پایین قرار داده میشود و دندان مصنوعی روی آن سوار میگردد. کم‌تهاجمی‌ترین و کم‌هزینه‌ترین گزینه برای بیماران با استخوان محدود یا بودجه کمتر.
نکته: بر اساس بیانیه‌های مک‌گیل (۲۰۰۲) و یورک (۲۰۰۹)، دو ایمپلنت درمان خط اول است، اما مطالعات جدیدتر نشان دادهاند که میزان بقای ۵ساله تفاوت معناداری با دو ایمپلنت ندارد؛ هرچند عوارض پروتزی (شکستگی) در این گروه بیشتر است.
دو ایمپلنت در ناحیه جلویی فک پایین (چانه) قرار داده میشود. این روش استاندارد طلایی برای درمان بی‌دندانی فک پایین محسوب میشود.
نکته: بر اساس بیانیه توافق مک‌گیل، این روش اولین گزینه درمانی برای فک پایین بی‌دندان است. مطالعات نشان دادهاند که به طور قابل‌توجهی رضایت بیمار، کارایی جویدن و کیفیت زندگی را نسبت به دندان مصنوعی معمولی بهبود می‌بخشد.
چهار ایمپلنت در فک پایین یا بالا قرار داده میشود. این روش برای بیمارانی با استخوان کافی که به دنبال حداکثر ثبات و کارایی هستند، مناسب است.
نکته: مطالعات PubMed نشان دادهاند که اوردرنچرهای با چهار مینی‌ایمپلنت عملکرد بهتری نسبت به دو مینی‌ایمپلنت دارند و میزان بقای ایمپلنت بالاتر است. هرچه ایمپلنتها در ناحیه وسیع‌تری پخش شوند، عملکرد جویدن و نیروی گاز گرفتن بهتر خواهد بود.
فرآیند ساخت و نصب اوردرنچر دندانی معمولاً در چند مرحله و طی چند ماه انجام میشود. آشنایی با این مراحل به شما کمک میکند تا تصویر روشنی از آنچه در پیش رو دارید، داشته باشید.
| مرحله | عنوان | توضیحات مختصر | زمان تقریبی |
|---|---|---|---|
| ۱ | معاینه و برنامه ریزی | عکسبرداری، سی تی اسکن و بررسی وضعیت استخوان و لثه | ۱ تا ۲ جلسه |
| ۲ | جراحی قرار دادن ایمپلنت ها | کارگذاری پایه های تیتانیومی درون استخوان فک | ۱ تا ۲ ساعت |
| ۳ | دوره جوش خوردن | انتظار برای جوش خوردن استخوان با ایمپلنت ها | ۳ تا ۶ ماه |
| ۴ | قالب گیری و ساخت اوردرنچر | قالبگیری دقیق و ساخت دندان مصنوعی در لابراتوار | ۲ تا ۴ هفته |
| ۵ | نصب نهایی اوردرنچر | قرار دادن دندان مصنوعی روی ایمپلنت ها و تنظیم نهایی | ۱ تا ۲ جلسه |
کل این فرآیند، بسته به شرایط هر فرد، معمولاً بین ۴ تا ۸ ماه به طول میانجامد.
توضیح مراحل:
مرحله اول (معاینه و برنامهریزی): در این مرحله، دندانپزشک با استفاده از عکسهای رادیوگرافی و سی تی اسکن، وضعیت استخوان فک را بررسی میکند. این تصاویر سهبعدی به تیم درمانی کمک میکند تا تعداد، محل و زاویه دقیق قرارگیری ایمپلنتها را تعیین کنند.
مرحله دوم (جراحی قرار دادن ایمپلنتها): در روز جراحی، ناحیه مورد نظر با بیحسی موضعی بیحس میشود. سپس دندانپزشک برشهایی در لثه ایجاد میکند و پایههای تیتانیومی را درون استخوان فک قرار میدهد. پس از قرارگیری ایمپلنتها، لثه بخیه زده میشود.
مرحله سوم (دوره جوش خوردن): پس از جراحی، باید حدود ۳ تا ۶ ماه صبر کرد تا استخوان فک به خوبی دور پایههای ایمپلنت رشد کند و با آنها جوش بخورد. این دوره، مهمترین مرحله برای موفقیت درمان محسوب میشود و تا زمانی که جوشخوردگی کامل نشود، اوردرنچر روی ایمپلنتها قرار نمیگیرد.
مرحله چهارم (قالبگیری و ساخت اوردرنچر): پس از اطمینان از جوش خوردن کامل، نوبت به قالبگیری دقیق برای ساخت اوردرنچر میرسد. در این مرحله، اباتمنتها (قطعات رابط) روی ایمپلنتها نصب میشوند و سپس قالبگیری انجام میشود تا دندان مصنوعی سفارشی در لابراتوار ساخته شود.
مرحله پنجم (نصب نهایی): پس از آماده شدن اوردرنچر، آن را روی ایمپلنتها سوار میکنند و تنظیمات نهایی برای اطمینان از راحتی و کارایی مناسب انجام میشود.
همانند هر روش درمانی دیگری، اوردرنچر دندانی هم مزایا و معایب خاص خود را دارد. آشنایی با هر دو جنبه به شما کمک میکند تا تصمیم آگاهانهتری بگیرید.
| مزایا | معایب و خطرات |
|---|---|
| افزایش ثبات و نگهداری نسبت به دندان مصنوعی معمولی | هزینه بالاتر نسبت به دندان مصنوعی معمولی |
| بهبود کارایی جویدن و نیروی گاز گرفتن | نیاز به جراحی ایمپلنت |
| حفظ استخوان فک و جلوگیری از تحلیل آن | طولانی بودن فرآیند درمان (چند ماه) |
| افزایش اعتمادبهنفس و کیفیت زندگی | نیاز به مراقبتهای ویژه و معاینات منظم |
| عدم نیاز به چسب دندان مصنوعی | عوارض پروتزی مانند شکستگی یا سایش قطعات |
توضیح بیشتر در مورد مزایا:
|
توضیح بیشتر در مورد معایب و خطرات:
|
مراقبت صحیح پس از قرار دادن اوردرنچر، نقشی حیاتی در موفقیت درمان و افزایش طول عمر آن دارد. در ادامه، مهمترین نکات مراقبتی را بررسی میکنیم.
سوالات متداول شما
در این بخش به رایج ترین سوالاتی که بیماران در جلسات مشاوره کلینیک دندانپزشکی زیبا از ما می پرسند، پاسخ داده ایم تا ابهامات شما به طور کامل برطرف شود. طراحی این پرسش و پاسخ ها مستقیما بر اساس نیاز مراجعین ما شکل گرفته است:
از دست دادن همه یا بیشتر دندان ها میتواند چالش برانگیز باشد، اما امروزه روش های پیشرفت های مانند اوردرنچر دندانی وجود دارند که میتوانند لبخند، اعتماد به نفس و کیفیت زندگی را به شما بازگردانند. با نرخ موفقیت بالای ۹۰ درصد در بازه های بلند مدت، اوردرنچر دندان یکی از مطمئن ترین روش های جایگزینی دندان های از دست رفته محسوب می شود.
اگر همه یا بیشتر دندان های خود را از دست داده اید و به فکر استفاده از اوردرنچر هستید، بهترین کار این است که با یک دندانپزشک متخصص مشورت کنید. ایشان پس از بررسی کامل وضعیت دهان و دندان، استخوان فک و سلامت عمومی شما، میتوانند بهترین گزینه درمانی را متناسب با شرایطتان پیشنهاد دهند.