| پروتز کامل متحرک (دست دندان) | برای افرادی که تمام دندان های یک یا هر دو فک را از دست داده اند. روی لثه قرار می گیرد و با مکش یا چسب مخصوص نگهداری می شود. | هزینه مناسب، قابلیت جابجایی برای تمیز کردن، عدم نیاز به جراحی | ثبات کمتر در فک پایین، کاهش نیروی جویدن (۲۰ تا ۳۰ درصد دندان طبیعی)، نیاز به تنظیمات دوره ای |
| پروتز پارسیل (تکه ای) متحرک | برای افرادی که چند دندان خود را از دست داده اند و هنوز دندان های طبیعی دارند. با گیره هایی به دندان های مجاور متصل می شود. | قیمت مناسب، حفظ دندان های باقیمانده، جلوگیری از جابجایی دندان ها | ممکن است برای برخی افراد ناراحت کننده باشد، نیاز به مراقبت بیشتر |
| پروتز پارسیل فلکسی (ژله ای) | نوعی پروتز پارسیل متحرک با پایه نرم و انعطاف پذیر از جنس نایلون. | ظاهر طبیعی تر، عدم وجود فلز، انعطاف پذیری بالا، مناسب برای افراد با حساسیت به فلز | هزینه بالاتر نسبت به پروتزهای آکریلیکی، ماندگاری کمتر |
| پروتز پارسیل کروم-کبالت | پروتز پارسیل با پایه فلزی از جنس کروم و کبالت. | استحکام بالا، دوام بیشتر، طراحی ظریف تر و نازک تر | هزینه بالاتر، وجود فلز در دهان |
| اوردنچر (پروتز روی ایمپلنت) | پروتز متحرکی که روی چند ایمپلنت دندانی سوار می شود. | ثبات عالی، جلوگیری از تحلیل استخوان فک، بهبود نیروی جویدن | هزینه بالا، نیاز به جراحی ایمپلنت، زمان درمان طولانی تر |
| پروتز ثابت کامل (همه روی ۴ یا ۶) | پروتز ثابتی که با ۴ تا ۶ ایمپلنت به فک متصل می شود و تنها توسط دندانپزشک قابل برداشتن است. | بیشترین ثبات، ظاهر و عملکرد مشابه دندان طبیعی، ماندگاری بالا (۱۵ تا ۲۵ سال) | بالاترین هزینه، نیاز به جراحی و استخوان کافی، غیرقابل بازگشت |